چشم من به كودك افتاد كه چهره بر خاك نهاده و زانو بر زمين نهاده و انگشت شهادت خويش را بر آسمان برافراشته و مىگويد : گواهى مىدهم كه خدايى جز پروردگار يگانه نيست و جد من رسول خدا و پدرم امير مؤمنان است و سپس امامان را يك به يك نام برد و برشمرد تا به خود رسيد و عرضه داشت پروردگارا ! وعدهء مرا برآور و كار مرا كامل فرماى و گامم را استوار بدار و زمين را به وجود من انباشته از عدل و داد فرماى . ( 1 ) امام حسن ( ع ) با صداى بلند فرمود : عمه جان ! پسرم را پيش من بياور . من كودك را در آغوش كشيدم و پيش ايشان بردم . همين كه به حضور پدرش رسيدم ، در حالى كه در دست من بود به پدر سلام كرد . امام حسن او را از من گرفت و زبان خود را در كامش نهاد و از آن آشاميد . در همين حال پرندگانى بر گرد سر كودك پرواز مىكردند . سپس امام حسن به من فرمود : او را نزد مادرش برگردان كه شيرش دهد . من طفل را گرفتم و به مادرش سپردم . او را شير داد و پيش پدرش برگرداندم و پرندگان همچنان پرواز مىكردند ، ناگاه پرنده‌يى از آن ميان آوازى برآورد و امام حسن فرمود : او را ببر و نگهدارى كن و هر چهل روز يك بار او را پيش ما بياور و آن پرنده كودك را گرفت و در دل آسمان به پرواز آمد و ديگر پرندگان او را تعقيب مىكردند و شنيدم امام حسن مىگفت : تو را به همان كس وديعه مىسپارم كه مادر موسى پسرش را وديعه سپرد . نرگس شروع به گريستن كرد . امام حسن فرمود : آرام بگير و ساكت باش كه شير خوردن از پستان ديگرى بر او حرام است و به زودى پيش تو برگردانده مىشود ، همان گونه كه موسى ( ع ) به مادرش برگردانده شد و اين آن گفتار خداوند عز و جل است كه مىفرمايد : « و ما موسى را به مادرش برگردانديم تا ديده‌اش به او روشن گردد و اندوهگين نباشد . » « 1 » ( 2 ) حكيمه مىگويد به امام حسن گفتم : اين پرنده چه بود ؟ گفت : روح القدس است كه بر امامان گماشته است . آنان را موفق و مسدد مىدارد و به آنان علم ربانى مىآموزد . حكيمه مىگويد : چون از آن تاريخ چهل روز گذشت ، آن پسر برگردانده شد و برادرزاده‌ام به من پيام فرستاد و مرا فرا خواند و چون به حضورش رسيدم ،

--> ( 1 ) . بخشى از آيهء 13 سورهء بيست و هشتم ( قصص ) است و براى اطلاع بيشتر در متون كهن فارسى ، رك . به : قصص قرآن مجيد ، برگرفته از تفسير ابو بكر عتيق نيشابورى ، ص 298 ، چاپ 1347 خورشيدى ، دانشگاه تهران . م .